Van 100 naar 60kg in 4 maanden tijd

Al jaren heb ik een gezond, stabiel gewicht. Met een natuurlijke schommeling van zo’n 2 kilo hoger en soms 2 kilo daaronder. Maar wat ik het allerbelangrijkste vind, is dat ik gezond ben en heel goed in mijn vel zit! Het allermooist aan mensen vind ik dan ook hun uitstraling! Je kunt doodongelukkig zijn en maatje 36 hebben, of blaken van het zelfvertrouwen met maat 48! Het is dat wat je uitstraalt wat mensen mooi maakt!

Helaas is dit bij mij ook niet altijd zo geweest. Als puber kwam ik elk jaar meer dan 5 kilo aan, wat ervoor zorgde dat ik rond mijn 18e rond de 100 kilo woog. Ik voelde me vaak down, was heel onzeker en vooral het gevoel van schaamte overheerste in die periode.

 gezond gewicht

Ik schaamde me rond mijn veel slankere leeftijdsgenoten, ik schaamde me als ik in de bus stapte en al zag dat ik er door de drukte moeilijk langs zou kunnen. Ik schaamde me rond jongens, ik schaamde me als ik in het openbaar at, wat ik dus vreselijk vermeed. Ik schaamde me vooral, toen ik een van mijn docenten tegen een andere docent hoorde zeggen, Romana, dat is die dikke.

Ondanks al deze schaamte, was ik in die tijd nooit echt met diëten bezig. Er werd bij ons thuis altijd heerlijk gekookt, eten was er bij elke gelegenheid, met eten werd gevierd en getroost. Er was altijd wel een koekje, een chipje, een nootje of een stukje kaas. En een toetje, vergeet vooral het toetje niet!” 

Ik deed wel eens een halfslachtige poging tot ‘lijnen’, maar nooit iets dat ervoor zorgde dat ik ook daadwerkelijk afviel. Ik had geen idee over gezonde voeding, gewoonweg omdat ik er geen kennis over had en het me op dat moment nog niet interesseerde. Maar gek genoeg wist ik altijd dat ik ooit slank zou zijn, dit was geen vermoeden, dit was een weten. Ik had daar het volste vertrouwen in!

En zo gebeurde het ook! Toen ik in Leiden ging studeren en daar voor het eerst op kamers ging, vlogen de kilo’s er als vanzelf af die eerste weken. Ik ging heel anders eten dan thuis. Niet dat ik nou zo’n fantastische keukenprinses was, integendeel. Maar ik had vanuit mezelf veel minder snack behoefte, oke, mijn kleine studentenbudget hielp daar ook niet echt bij 😉 Ik maakte nog steeds niet de meest gezonde keuzes, maar ik at wel een stuk minder.

De eerste 10 kilo

De eerste 10 kilo die eraf waren gevlogen, motiveerde me om nog meer af te gaan vallen, ik hoorde mensen om mij heen over een bepaalde shake, dat leek mij wel makkelijk, vooral het woordje ‘fast’ sprak me erg aan. (Oh boy, wat zou ik dat nu toch anders hebben aangepakt!).

Heel vies vond ik het, ik leefde op een gegeven moment alleen nog maar op de ‘aardbeienmilkshakes’ omdat ik de rest niet weg kreeg. Hoe bedoel je ongezond?!

Na ruim 3 maanden op kamers, was ik zo’n 40 kilo afgevallen. Ik herinner me nog goed, dat ik, heel rebels, in die eerste weken niet terug naar mijn ouders ging in het weekend. En toen ik wel een weekend langsging (we hadden in die tijd nog geen facebook, WhatsApp en al helemaal geen selfies!) liep mijn vader me zo voorbij toen hij me van de boot kwam halen! (mijn ouders wonen op Texel).  Een heel bizar gevoel.

Vanaf die tijd regende het complimentjes. Ik was ineens niet meer dat dikke meisje, maar viel gewoon binnen de norm, wat een heerlijk gevoel was dat!

Shoppen was ook een totaal nieuwe beleving. Zo raar als je eerst altijd naar grote maten kledingzaken moest, nu ineens kon ik gewoon normaal gaan shoppen. Van maat 48 was ik naar maat 38 gegaan. Al bleef ik in mijn hoofd trouwens nog veel langer dik, ik liep vaak al automatisch naar de grote maten toe.

En vanaf toen was ik dus slank, eind goed al goed??

Nou zo ging het niet helemaal. Zie mijn volgende blogpost voor het tweede deel van mijn verhaal!

2 Reactie's

Geef een reactie